SZD-13X Wampir

   Drugim bezogonowcem w SZD był SZD-13X Wampir. Przy projektowaniu tego szybowca eksperymentalnego postawiono sobie wysokie wymagania : "...nowy bezogonowiec winien dorównywać osiągami w locie szybowcom ortodoksyjnym średniej klasy...". W wyniku głębokiej analizy układu, szybowiec zaprojektowano ze skrzydłem w układzie podwójnego trapezu. Profil skrzydła laminarny NACA 6-H-21 u nasady, przechodzący w 6-H-15 przy mniejszej podstawie pierwszego trapezu i ku końcom ( profil w dużym zakresie kątów ma zerowy moment aerodynamiczny oraz dużą doskonałość). Rozpiętość wynosiła 15 m, wydłużenie 14.1, natomiast powierzchnia nośna 18 m2 . Stateczność podłużną miał zapewnić znaczny dodatni skos skrzydeł (18.5° w 30% cięciwy), zaś stateczność kierunkową miało zapewnić podwójne usterzenie pionowe o dużym rozstawie ( po 0.7 m2) . Kadłub umieszczono w pogrubionej części centralnej. Zbudowano model do badań tunelowych w skali 1:15. Ze względu na brak wolnego czasu oraz konieczność wprowadzenia dużych zmian dalszych prac nie kontynuowano.

Projekt opracowany w 1955 roku
Projektant :
 Kaniewska Irena 
kliknij

kliknij
Rozpiętość :
15.0 m
Długość :
3.64 m
Wysokość :
1.75 m
Powierzchnia nośna :
18.00 m2
Wydłużenie :
14.1
Profil skrzydła :
NACA 6-H-21/6-H-15
Osiągi
Doskonałość
przy prędkości optymalnej :
29.4
75.5 km/h
Opadanie
przy prędkości ekonomicznej :
0.64 m/s
63.5 km/h
Prędkość minimalna :
57 km/h
Prędkość max :
210 57 km/h